گیلکی گویشان ِمئن:
نماشون nemashun / نماشان nemashan
نماشت ِ سر nemashtesar/ شانسر shansar
فارسی(عربی)=غروب
«نما» یته دئه گیلکی واژه مئن دره؛ نماخال= بیجاری هیسه
که پئیز ؤ زمؤستان اون' آو دکونن ؤ اون ِدل بیلی(=سیکا)
دأرن ؤ خوتکه ئان ؤ هوایی مورغان خیال کونن اویه سل ؤ آومندان
هیسه ؤ هم نوعان ِ دئن ِجی اوشان  ِاعتماد جلب بو یؤ بنیشته
پسی شکار بونن.
هنده گیلکی بعضی گویشان ِمئن "نمود دأشتن" معنی "نشان
دئن ؤ جلوه گودن" دهه... فارسی مئن نی "نَمایان،
نمودن (=نشان دادن) و.." گیلکی واژاکان ِهمرا همریشه هیسه...
اگر شان/شون ِ معنی' «شو/شب» ؤ «فارسی:شام» ِهمرا
همریشه بگیریم؛شئه نماشون/نماشان '  ایجور معنی گودن:
«زمانی نشان دهه شو شو برسئه/شو ِنمود»...
شانسر نی شئه ایجور سیوا گودن: شان+سر (=شو ِسر)
اما نماشت ِ سر چی؟
گیلکی مئن گاگلف وقتی دوتته صامت «شن»
کسن ِور قرار گیرن، شن>>شت ' تبدیل بو...
مثلا غرب گیلان ِگویش ِ مئن ویشتا vishta /
ایشتاوستن ishtavesten دأریم که دئباخی گیلکی
گویشان ِمئن «وشنا/وشنه» ؤ «اؤشنؤوستن/بشنوسسن»
دره حتی شرق مازندران ِگویش مئن نی «بشنوسسن»'
گا گلف «بشتوئسسن» تلفظ کونن. ئی استدلال ِجی
شئه نماشت ِ سر ِ تحول' ایته حدس بزنیم:
nemashun e sar>>nemashn e sar>>nemasht e sar