گیل و دیلم

عکس زیر مربوط به برگزاری نؤروزبل امسال در طالقان است.

بسیاری از مردم استانهای گیلان و مازندران هنوز هم وقتی که

می خواهند عشق دو نفر را مثال بزنند، به جای لیلی و مجنون،

نام عزیز و نگار را می برند که اهل طالقان بودند.

طبق نقشه زیر که بزرگنمایی شده این نقشه است می توان

گفت که الموت و طالقان حداقل تا سال 1730 میلادی با دیگر

سرزمین های گیل و دیلم درون یک مرز قرار داشته اند.

البته مرزها در زمانهای مختلف تغییرات زیادی را به خود دیده اند.

نکته جالب توجه شباهت های فراوان فرهنگی، تاریخی و.... مردمی

است که در این مناطق زندگی میکنند.هرچند طی سالیان اخیر

قرار گرفتن طالقان و الموت در مرزهای سیاسی دیگر باعث ایجاد

تفاوت گویش در زبانمان شده اما ریشه های مشترک و یکی بودن

زبانمان باعث شد تا برای نوشتن واژه نامه طالقانی، ابتدا

واژه نامه های شمال ایران بازخوانی شود. امید است بازبرگزاری

نوروزبل در طالقان از سرگیری ارتباطی مستمر میان هم زبانانی

باشد که امروزه در مرزهای مختلف سیاسی قرار دارند.